โรงเรียนหยุดตั้งหลายวัน
ไม่รู้ว่าเพื่อนๆจะคิดถึงกันบ้างไหม
ไม่มีใครให้กัด เหงาซะมัด ไม่รู้เป็นไง
แล้วพวกเธอล่ะ เป็นเหมือนกันมั้ย
วันไหนๆ ก็อยากเจอ

ดีใจได้พบเพื่อน แม้ลางเลือนเรื่องครั้งก่อน
ความรักความอาทร ยังแน่นอนและแน่ใจ
ห่างหายกันหลายปี เจอกันทีก็ดีใจ
เจอแล้วก็จากไป แต่อย่างไร..เราเพื่อนกัน
พบเจอทางที่ค้น แต่ละคนแต่ละฝัน
หลายทางหนึ่งสัมพันธ์ คือนิรันดร์..คือย้ำเตือน
เคยเล่นเคยหยอกล้อ เคยงอนง้อ..เคยเป็นเพื่อน
กี่วันกี่ปีเดือน ยังคงเหมือนเคยอยู่ดี
อยากพบอยากทายทัก อยากหยุดพัก ณ ยามนี้
กาลหมุนทุกนาที ทางที่มี..เริ่มห่างกัน
นานแล้วกว่าได้พบ ไม่อยากจบ..ด้วยหมางเมิน
รู้ไหมนานเหลือเกิน กว่าทางเดินเชื่อมถึงกัน
ขอคุยขออีกนิด เพื่อนสนิท..อย่าลืมฉัน
สัญญา..ขอยืนยัน จะคงมั่น..ฉันเพื่อนเธอ

.......อีกแค่ไม่กี่เดือน มีเวลาอีกแค่ไม่กี่วัน เหลือเวลาอีกแค่ไม่กี่นาที ทำไมคนเราถึงชอบใช้เวลาเปลื้องจัง เปลื้องทั้งความคิด ความรู้สึก พอมารู้ตัวอีกทีเวลาก็หมด จะคิด จะลงมือทำอะไรเพื่อใคร หรือสิ่งใดๆๆ มันก็เหมือนจะหมดลงไปอย่างรวดเร็ว แต่พอเรานั้นมีเวลาที่เหลือเฟือกลับไม่คิดที่จะลงมือทำ
.....ไม่อยากเป็นอย่างนี้เลย อยากให้ทุกอย่างมันเป็นเหมือนอย่างวันเก่าเมื่อวันวานทำไมนะ ทำไมเวลาถึงต้องมาพรากอะไรๆๆไปมากมาย.....